Summertime!

Het weekend zit er al even op, maar het is nogal druk geweest dus bij deze een laattijdige update!
De voorbije dagen is het hier echt prachtig weer: geen wolken, volle zon en qua temperatuur zelfs net boven het vriespunt. Wat wil een mens nog meer!
Mijn pa had dus geluk toen hij me dit weekend kwam bezoeken, want in tegenstelling tot het weekend wanneer Gawein op bezoek was was het deze keer wel schitterend weer om er op uit te trekken.
Dat hebben we dan ook gedaan, ware het niet dat we de minst uitputtende uitstapjes uitgezocht hebben.
Dit komt er op neer dat we naar de top van Fløyen geweest zijn met een treintje, naar de top van Ulriken met de kabellift en dat we een heel mooie trein/bus/boot/trein trip gedaan hebben naar de Nærøyfjord, een 'smalle' fjord die ook op de werelderfgoedlijst van de UNESCO staat.
Het moet gezegd, het was een prachtige ervaring! Zeker met een schitterend zonnetje erbij, sneeuw op de bergen en niet te veel volk op de boot.
Zulke prachtige landschappen, daarvoor komt een mens naar Noorwegen!
Ook de Flåm railway was de moeite om te doen. Dit is een kleine trein die dwars door de bergen rijdt. Het vertrekpunt ligt op 2 meter boven zeeniveau en het eindpunt ligt op 865m boven de zeespiegel. Een fikse klim dus, die terug voor enkele adembenemende uitzichten zorgt.
Maar omdat beelden meer zeggen dan woorden, hieronder enkele sfeerbeelden van dit weekend. Ik heb veel te veel foto's, dus 't is een korte selectie kwestie van de blog niet te spammen.
Enjoy!
O ja, quote van het weekend door een Noors meisje:
"Of course I know Belgium. The question is not if you know Belgium, the question is if you want to know it!"

Boven op Fløyen, met mijn kot op de achtergrond.

De Nærøyfjord.

De Nærøyfjord.

De Nærøyfjord.

Flåm railway.

Op de top van Ulriken.

Op de top van Ulriken.

Op de top van Ulriken met m'n pa.

Bryggen met prachtig zonlicht!

What a beautiful day!

Wat is het hier mooi op dit moment!
Gisteren (vrijdag) een wolkenloze dag gehad, een stralende zon in combinatie met een helderblauwe hemel, het stond in schril contrast met de dagen ervoor...
Ideaal weer dus om er op uit te trekken, ware het niet dat ik de late shift had die dag... Van tegenslag gesproken!
Maar het was best een leuke shift, en ook nu bevallen late shifts mij toch meer dan de vroege shifts moet ik zeggen. Al was het maar omdat je rustig de tijd hebt om naar het werk te wandelen, maar daar zal het zonnetje ook wel voor iets tussen gezeten hebben.
Onderweg naar het werk merkte ik wel dat er een grote bedrijvigheid was. Ik hoorde veel sirenes rondrijden, zelfs een ambulancehelikopter ben ik tegengekomen.
Toen ik op het werk kwam werd duidelijk wat er aan de hand was. 'Eikedalen', een berg gelegen op een uurtje van Bergen, had namelijk net een lawine te verwerken gekregen (http://www.bt.no/nyheter/lokalt/To-omkom-i-skred-i-Eikedalen-1250548.html). De reddingsacties waren dus volop aan de gang, er was eerst sprake van vier doden maar de uiteindelijke balans is op twee doden geëindigd.
Minder prettig nieuws dus, maar blijkbaar was er teveel sneeuw gevallen de laatste dagen (meer dan 2 meter op de top) en lag het geheel niet echt stabiel...
Ikzelf heb geen effect gehad van dit voorval op het werk, aangezien de slachtoffers meteen naar het 'grote' ziekenhuis werden overgebracht. Maar het voorval was toch een 'hot topic' op het werk die avond.

De volgende dag (zaterdag) zijn wij zelf de sneeuw gaan opzoeken, namelijk in de stad Voss (een uurtje rijden met de trein). Daar zijn we rond tien uur aangekomen en even een kleine verkenning in de stad gaan doen. Het was verschrikkelijk koud, maar o zo mooi met de blauwe lucht en een stralende zon. Stralende zon, maar toch verschrikkelijk koud! Namelijk -22°C, ik herhaal -22°C (dit is geen typfout :-p), het is eens een ervaring. Je neusvleugels vriezen bijna dicht, je ogen vriezen bijna dicht omdat je wimpers aan elkaar vriezen, je haar kleur wit/grijs (wat er heel grappig uitziet) en na een uurtje hebben we de stadswandeling dan ook opgegeven.
Na een opwarmend drankje zijn we dan via de kabellift naar de bergtop gegaan, waar we ons aan een namiddag cross-country skiing (oftewel langlaufen) gewaagd hebben. Het weer was super (stralend blauwe hemel, enkele kleine witte wolkjes, stralende zon), de temperatuur was ideaal (ongeveer -8°C) en het was een enorm leuke namiddag.
Mijn kwaliteiten op skilatten zijn wel bijzonder laag in te schatten, dat heb ik vandaag nogmaals gemerkt. Maar kom, om het nog nooit gedaan te hebben was het toch een goede poging :-) Er is echter nog veel werk als het aankomt op remmen, draaien en rechtop blijven bij hogere snelheid...
Midden maart gaan we op skitrip, waar we een basisopleiding zullen krijgen, dus dat zal hopelijk wel iets helpen.
Nu ja, de sneeuw lag enorm dik (zie foto's), dus al mijn 'landingen' zijn goed verlopen. Ik heb nog nooit zoveel op de grond gelegen, maar het was absoluut leuk om te doen :-)
Terug thuis is de vermoeidheid niet echt weg te steken, dus deze avond doe ik het rustig aan.
Om af te sluiten nog enkele foto's, enjoy!

Bergen met zonlicht, prachtig!

Voss, veel zon en -22°C.

De kerk van Voss, op de top van deze berg zijn we gaan langlaufen.

Voss - hut naast het meer.

Voss - boom aan het meer.

Voss - boom bij -22°C.

Voss - uitzicht op het meer vanop een bergflank.

Dikte van de sneeuw op de berg.

Uitzicht tijdens het langlaufen.

Life goes on...

Een weekje verder sinds de vorige post, maar ja, het leven van een werkmens hé...
Met andere woorden, er is niet zo heel veel speciaal gebeurd deze week.
Elke dag naar het werk toe, waar ik toch wel af en toe eens een speciale situatie beleef. Dat maakt de huidige stage toch een pak boeiender dan in België, waar het takenpakket van de technoloog toch een pak beperkter is.
Ook over het weer valt er eigenlijk niet veel te zeggen: sneeuw en regen wisselen elkaar een beetje af de laatste dagen, wat het dus niet evident maakt om in het weekend de bergen in te trekken...
Vorige vrijdag zijn we wel eens op verkenning naar Fantoft getrokken, een grote studentenresidentie met een massa internationale studenten. Best de moeite om eens te zien, maar ik zou er toch niet willen wonen zeven dagen op zeven. Misschien wel 1 of 2 avonden per week, zijnde vrijdag en zaterdag, aangezien er dan wel eens tijd is om af te zakken naar "Klub Fantoft" ;-)
Ondertussen zit ook één derde van mijn verblijf er op, wat gaat de tijd toch best snel! Nu enkel nog hopen dat de sneeuw hier binnenkort wat gaat smelten, zodat we er nog enkele actieve weekends van kunnen maken!

Andy.

Is your country going to win the competition?

Hoera, het is donderdagavond!
De hoera is vooral gelinkt aan het feit dat we morgen een 'study day' hebben, wat dus inhoud dat we niet moeten gaan werken. Want het goede leven is inderdaad voorbij, de werkweken zijn begonnen...
Maandagochtend ben ik gestart op 'Bergen Legevakt', wat er op neerkomt dat ik werkzaam ben op de (enige) spoedafdeling van de volledige regio. Iedereen die valt of andere manieren vindt om zich te bezeren dient dus naar daar te komen om vervolgens vrij lang te wachten alvorens we het onderzoek doen.
Na de opnames vindt de behandeling plaats, wat in veel gevallen neerkomt op het aanbrengen van een gips. Dit wordt ook door de technologen gedaan, wat dus wel een leuke extra is in vergelijking met België. Zelf heb ik nog geen gipsen gemaakt, maar vandaag heb ik toch eens mijn gewicht in de strijd mogen smijten.
En dat mag je vrij letterlijk nemen, ik mocht vandaag namelijk twee keer aan een elleboog gaan hangen terwijl de dokter aan de vingers/het hand hing. Ondertussen mocht een andere technoloog de botfragmenten terug op hun plaats duwen, zodat men de gips kon aanbrengen. Het moet gezegd, 't is een rare ervaring :-)

Het weer heeft momenteel een grote invloed op de hoeveelheid werk we op spoed hebben. Aangezien het al een volledige week aan het regenen is en het grootste deel van de sneeuw en ijs verdwenen zijn, is het een vrij rustige periode op Legevakt. Mensen trekken de bergen niet in en dat scheelt enorm qua werk op dat moment.
Grappig moment deze week, toen ik voor het eerst één van de artsen ontmoette.  Toen hij hoorde dat ik uit België kwam, was zijn eerste vraag 'Is your country going to win the competition?'. 'Ofcourse we are!', wat is de politieke crisis toch leuk om het ijs te breken!